san, ki ve mi II

tende şahlanışın ne güzel
tek soluk seni çalıyor tüm kasetler
bütün esnaf biliyor sanki seni
çekim-i fiilim sende sonlanıyor
sen de dahil,evet
kurdum dünyaya rakip ütopyalar,yalan değil
çifte topuklar kıskandım son nefes
ben bir kilit taşı olmayı kabullenmişken
yalnız kalmak harcım değil,fakat
istemedim de değil…
bıraksınlar artık denetlemeyi
bu son kışta oduna vurulan sese hasret
bıraksınlar da duyayım toprağın sesini
susarım belki
dilsiz çeşmeler akar
belki bahar gelir,kuşlar saklanbaç oynar
bir kekredir dilime sürülen
yok,bu değil şimdilik beni isyan ettirecek
ellerimden çalınan kareler değil
geçmiş değil duyulası gurur
gelecek de değil gözlerimi nemlendirecek
bir çoban kadar dolmadı içime ayaz
ah o ayaz ki günötede beni asimile edecek
ben duramazken bir çocuğun gözlerinde
utancım mıdır beni bu dünyadan sürecek
kovulmuşluklar yazılmış kadere
işte budur gerçek kural:
üç yanlışa kefaret,giden nedense ben çöplüğe
…

hikmeti sevmek faslına dönüyor başlangıcım
durağa karşı terk ettiğim başkaldırı oysa
Ca’d bin Dirhem sattım akıl yanlarımdan
şiirde kuralsa,evet
kuralsızlık kustum kinle birlikte
tüm zerrelerimle evharistiya Tanrım’a
şimdi çoğalsın zehrim mahalleye
yarın sabah ölüme uyansın gözlerimiz
uyansın ateşe sebeb
kahr taştı bu gün kanım
Rabbim! Af et bakamayışımı
af et doğrulamadıklarımı
gamsız zan’da kör tanıklarımı...

20 Kasım 2009 Cuma