ÇOCUK

Gecenin bir yarısı... Niye gözlerinde uyku yok çocuk? Pervasız aklın nerelere saplandı kaldı? Sokağı dışarıda bıraktın,dünyayı dışarıda bıraktın. Kapattın sesini direnişin. Şimdi acizsin çocuk. Ben kadar acizsin. Söz senin,zaman senin. Eğme başını böyle. Anlat çocuk. Susma. Uçsuz bucaksız hayallerini anlat bana,çareyi anlat . Gözlerindeki o göremediğim rengi anlat bana. Anlat ki yeniden dirileyim küllerimden. Anlat ki sevebileyim. Düşme umarsızca aklıma. Geride yaşanmışlık bırakma bana. Tutma ellerimi,gönlüme dem vurma. Düşleme karanlığımı. Kayıp bir yoldur bana gelen. Düşme yollarıma. Sen,şehirlere aitsin. Ay yüzünü gösterdiğinde dokunursun sazına. Bir de ben gönlünde durunca. Sorma çocuk. Sorma bendeki o nedensiz hiçliği. Anlamaya çalışma sebebimi. Hayatın o bulanıklığına bir de sen ağırlığını koyma. Zaten düğümlenmiş boğazıma sualler. Zaten üzerimde bütün yükler. Zaten,bir ben yüklenmişim çocuk. Bir ben gönüllü olmuşum bu ebedi hüzne.
Bakma bana öyle çocuk. Dayanamam. Başa çıkamam duvarlarımla. Yükseldikçe biraz daha yenilirim onlara. Yenildikçe biraz daha kul olurum sana. Sustur beni çocuk. Konuştukça sana dönüyorum. Yabancılaşıyor yıllar yılı taşıdığım gözlerim. Tanıyamıyorum sözlerimi. İçime bir acı saplanıyor,düşemiyorum sonsuzluğun ardına. Yağmurlara emanet ediyorum bedenimi. Bakamıyorum aynalara. Uzaklaşıyor idrakim. Üşüdüm çocuk. Çok üşüdüm kendi gölgemde. Uzatma sıcak ellerini. Ben alıştım soğuğuma. Sorma nedenini,ben kayboldum bu fırtınada. Issız limanlar beni içine çeken. Sözlerim nisyalarda...
Bir şiir tut kendine. Oku,bil kendini. Kelimeler uçuşsun yedi gök semaya. Ve hisset bendeki seni...
* “Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum.
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum.

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim icin kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim “

Sen git çocuk. Masallar anlat kendine. Türküler söyle yorgun bedenine. Sonra ,bir nefes al çocuk. Biriktirme inşirahı ceplerinde. Unut bu şehri. Sayma ömründen geçen günlerini.Yeniden dur hayatın önünde çocuk,dimdik dur. Tazele kalemini. Yorgunum çocuk. Bilmemekten yorgunum ben. Bir yudum sigara dumanının efkarı var üzerimde. O dumanın serencamı var kalbimde. Ve,sen çocuk. Göremediğim sen. Hadi git çocuk. Kalan ben olayım. Tutunma çürük dallarıma. Güvenme rüzgarıma. Sesi üşütür yüreğini. Bir garib aldı götürdü fenerimi. Işığım yok benim. Söndürme bende kendini.
*Attila İLHAN
BERCESTE

11 Kasım 2008 Salı