FETRET

5 Eylül 2bin7 yi gösteriyor bir gün sapsarı haliyle oradan oraya sürüklenecek olan takvim yaprakları. Bu zaman diliminde eskilerden kalma bir hatıra tadında yaşıyorum sanki ömrümün diğer yarısını. Kendi içime dönüşüm, düşüncelerim hayat karşısındaki bıkkınlığımdan ileri geliyor.



Belli bir dönem ayırdım sadece kendime. Bu dönemde kendim için yapamadıklarımı yapamayacağımı bilsem de, avutarak benliğimi yapacağım. Ufkum dar alanlarda. Hayallerim, planlarım geçmişte olduğu gibi parlak ve ümit verici değil. İşte bu yüzden zirvede bırakışım. İşte bu yüzden kaçaklığım. Artık dört duvara duyuyorum özlemi. Kalabalığı çıkardım yaşamımdan. Bir ben varım. Bir de ben. Olması gereken de bu zaten. Ama bu da böyle sürüp gitmeyecek elbet… İhtisasımı tamamladıktan sonra, eğer yettimse kendime, tekrar “merhaba” diyeceğim hayatın eskittiği yorgun yollara.



İçinde bulunduğum durumu anlatmam çok zor geliyor bana. Önceleri yaşlı hissederdim kendimi insanların karşısında. Şimdi ise; olgunluğumu tadıyorum aklettikçe. Biraz da oluşuna bıraktım aslında. Bir şeyler için belki artık gücüm kalmadı, belki de o erdeme eriştim, suskunluğumla anlatıyorum her şeyi. Bu dünya anlaşılmaz. Önemli olan bi çok şeyin idrakindeyim. Her ne kadar umursamasam da… Birçok şeyi de kabul ettirmeye çalışıyorum hala asi olan yönüme. Zaman gösterecek bir bir yüreğime. Yaşadığım an,daha bi kavrayacağım olmuşları. Dilerim bu zaman dilimi geç gelmesin fani ömrüme. Dilerim ki yormasın gönlümü umutsuz bekleyişle…



BERCESTE

11 Kasım 2008 Salı