İÇİMDEN

Yolcunun nasibi yolu olsa gerek. İçimden yollar geçiyor. Dur durak bilmeden yürüyorum. Yeşilin büyüsü karışıyor gözlerime. Geride aldanmışlıklarım. Bir papaz güvencesiyle satmışım cennet topraklarımı. Konacağını sandığı eldeler şimdi. Bana kalan ise cehennem narı. Hayatın bana vasiyeti,bir daha dönemeyeceğimin vahameti. Yüklendim payıma düşen ne ise.

Zihnimden birer birer geçiyor duyduklarım,gördüklerim;aldıklarım,verdiklerim. Sözlerim kayboluyor akşamın karanlığında. Kulağımda yabancı bir tını. Yolum son bulmakta. Bir çocuk gözlerimde ağlıyor. Bir dünya yok oluyor içimde. Neden herkes kolayı seçiyor? Sualim cevabını buldurmuyor hayatta. Ah kederim! Yabancı bir adamın yanlızlığı kaderine yazılan. Gizde kayıplığın aciz bir yakarış. Ellerin uzanmaz zafere.

İçimden sonlar geçiyor. Gün gelip bitiyor bir zamanlar yeni başlayanlar. Susmuyor ölümün ağıtçıları. Yaraya tuzbasılmakta. Taşlar parçalandıkça ruhumda,yüzümde çözümsüz bir tebessüm. Yırtıldıkça duvarlarım,benliğim dağılmakta. Perdeler boğuyor bileklerimi. Dilime konan yasakların asi telaffuzu oluyor düşüm. Çizgiler çoğalıyor. Bir tel kopuyor yaşamdan. İçimden benler geçiyor...

BERCESTE

11 Kasım 2008 Salı